Landaretzaz eta egon ahal izateko espazioz betetako espazio atsegina sortzearen helburua jendea espazioa okupatzera gonbidatuta sentitzea da.
Egunean zehar, asfaltoak, zementuak, hormigoiak… eguzkiak transmititzen duen beroa xurgatu eta metatzen dute. Kanpoko zoladuran mantentzen den bero horrek tenperatura altuen sentsazioa ematen du giroan. Eragin horrek hainbat arazo eragin ditzake, hala nola hozteko energia-kontsumoa handitzea, airea gehiago kutsatzea eta pertsonen osasunean eragin negatiboa izatea, bereziki bero-boladetan.
Ermuko Santa Ana plazaren kasuan, plazak hegoalderako norabidea du, hau da, eguneko ordu gehienetan, batez ere udaberriko eta udako urtaroetan, eguzkiak zuzenean irradiatzen du plazako zoladurako material gogorren kontra. Plaza bi mehelinen artean dago, hegoalderantz tartea utziz. Beraz, eguerdiko orduak dira eguzkirik indartsuena, eguzkiaren izpiak zuzenean espazioko hormigoian sartzen direnean, tenperatura asko igoz. Horregatik, besteak beste, plaza ez da oso leku atsegina denbora pasatzeko. Efektu horri Bero-uharte efektuaesaten zaio.
Bero-uhartearen efektuarekin borrokatzeko, hiri-oasibat sortzea erabakitzen da. Hiri-oasia naturan oinarritutako irtenbidea da, hiri freskoagoak, garbiagoak eta erabilgarriagoak sortzeko helburuarekin. Hiri-oasia lortzeko, desurbanizaziobat egin beharko da, hau da, zoladura gogorrak (hormigoia, kasu honetan) landaredi-zoladurekin ordezkatu beharko dira.
Lorategi terapeutikoa
Ermuko plazan lorategi terapeutiko bat sortzeak lasaitasun eta ongizate gune bat eskainiko luke, bereziki onuragarria Santa Ana auzoko adineko herritarrentzat. Ingurune mota horrek naturarekin bakardadean konektatzeko aukera ematen die pertsonei, erlaxazioa eta estresa murriztea erraztuz. Landarez, zuhaitzez eta lorez inguratzeak gogo-aldartea hobetzeaz gain, zentzumenak estimulatzen ditu eta ingurune naturalarekiko lotura indartzen du, eta hori funtsezkoa da azalera artifizialak nagusi diren hiri-inguruneetan.
Gainera, plazaren diseinuak altzari egokiak barne hartzen ditu, hala nola eserlekuak eta atsedenlekuak, pertsonak eseri, erlaxatu edo egon ahal izateko, ingurunearekiko kontaktua erraztuz. Espazio hori gizarte-interakziorako leku ere bihurtuko litzateke, eta bizilagunek giro lasai eta eskuragarrian erlazionatu ahal izango lukete elkarrekin. Hori dela eta, pertsonek zahartze aktiboaizan ahal izatea bilatzen da, pertsonak etxetik atera eta paseo bat emanez beren denbora pasatzeko espazio atsegin batera iritsi ahal izan daitezen.
Landaretzaz eta egon ahal izateko espazioz betetako espazio atsegina sortzearen helburua jendea espazioa okupatzera gonbidatuta sentitzea da. Espazioa inguratzen duten harlangaitzezko hormek hesi bisual bat sortzen dute, plazaren eta inguruko kaleen arteko lotura mugatuz, eta irekiera- eta irisgarritasun-sentsazioa murriztuz.
Orduan, harlangaitzezko hormetatik kendu egiten da landaredia kalean integratzeko modua, eta jendea plazara sartzera gonbidatzen du.
Harlangaitz-hormetan soberan dagoen materialarekin, sarbidea itxiko da egungo eskaileretatik. Espaloitik sarbide zuzen bat sortuko da maila batzuen bidez, eta gaur egun bigarren sarrera gisa eraikitako arrapala mantenduko da.
Proiektuak espazioa desurbanizatzeko prozesu bat proposatzen du, zoladura gogorrak kenduz eta azalera iragazkorrekin eta landarediarekin ordezkatuz. Esku-hartze horri esker, hiriko bero-uhartearen efektua murriztu ahal izango da; izan ere, landare-materialek eta lurzoru naturalek erradiazio termiko gutxiago xurgatzen dute hormigoiak edo asfaltoak baino, eta tenperatura orekatuagoa lortzen da ingurunean. Gainera, landaredia eta lurzoru iragazkorrak gehitzeak euri-uren xurgapena hobetuko du, jariatze-ura gutxituz eta lurpean ura iragaztea erraztuz, eta horrek hiri-drainatzea hobeto kudeatzen lagunduko du.
Gaur egun, plazaren aurrean hondakinen edukiontziak daude. Edukiontzi horiek espaziotik ikustea ez da batere atsegina. Auzoan edukiontziak non jar daitezkeen aztertu ondoren, ezinezkoa da lekuz aldatzea; izan ere, maldaz beteta dagoen auzo batean gaude, eta horrek irisgarritasuna zailtzen du mugikortasun urriko pertsonen aurrean, eta ia bloke guztiek beheko solairuko etxebizitzak dituzte; beraz, ezin dira beste etxebizitza batzuen aurrean kokatu.
Horregatik, jatorrizko tokian mantenduko dira, baina haien aurrean egurrezko hesi bat sortuko da, plazatik ikus ez daitezen.
